37.000 m² biodiversiteit ingezaaid in Amstelland. En kijk eens hoe het bloeit.

Soms zijn de mooiste resultaten van natuurherstel gewoon zichtbaar vanaf de trekker.

In de Bovenkerkerpolder, aan de rand van Amstelveen, hebben we met de boeren van Boeren van Amstel inmiddels 37.000 vierkante meter ingezaaid met kruidenrijke vegetatie. En wat vorig jaar nog vooral een ambitie was, staat nu op veel plekken prachtig in bloei.

Ik ging op pad met melkveehouder Remco van Blaaderen om het resultaat te bekijken.

En eerlijk gezegd werd ik er minstens zo blij van als hij.

Een melkveebedrijf waar landbouw en natuur samenkomen

Remco heeft een melkveebedrijf met ongeveer 120 koeien, 50 stuks jongvee en een zorgtak. Een veelzijdig boerenbedrijf waar dagelijks hard wordt gewerkt.

Maar naast de zorg voor zijn dieren en de productie van melk heeft Remco ook oog voor de natuur op en rondom zijn land.

Voor hem zit de waarde van kruidenrijke perceelranden vooral in de combinatie.

"Ik vind het gewoon mooi dat je het met elkaar kunt verweven. Dat je goed voer voor je koeien kunt telen en dat de beestjes, de diertjes en de vogels ook hun plek kunnen vinden."

Die gedachte spreekt me bijzonder aan.

Want natuurherstel en landbouw worden vaak gepresenteerd als twee belangen die tegenover elkaar staan. Meer ruimte voor de natuur zou automatisch minder ruimte voor de boer betekenen.

Maar de werkelijkheid hoeft niet altijd zo zwart-wit te zijn.

Van groene slootkant naar een bloemrijk landschap

Tijdens onze tocht over het land laat Remco zien hoeveel verschillende planten en kruiden er inmiddels groeien.

Rode en witte klaver, pinksterbloemen, weegbree, paardenbloemen, madeliefjes, boterbloemen, zuring en duizendblad.

Een indrukwekkende variatie aan soorten die samen zorgen voor een veel afwisselender landschap.

En niet alleen visueel verandert er iets. Je ruikt de bloemen, hoort de vogels en ziet hoe insecten gebruikmaken van de begroeiing.

Zelfs een scholekster heeft er een plek gevonden om te broeden.

Wat mij vooral opvalt, is hoe snel je anders naar het landschap gaat kijken wanneer je er samen met een boer doorheen rijdt.

Waar ik vroeger misschien vooral een mooi groen weiland zag, ontdek ik nu steeds meer details die iets vertellen over het leven dat zich daar afspeelt.

37.000 vierkante meter aan nieuwe mogelijkheden

De omvang van het project begint inmiddels behoorlijk indrukwekkend te worden.

37.000 vierkante meter is 3,7 hectare aan ingezaaide biodiversiteitsstroken.

Maar wat mij betreft zit de werkelijke waarde niet alleen in die oppervlakte.

Het bijzondere is juist dat die stroken verspreid liggen langs sloten en perceelranden.

Daardoor kunnen ze samen een netwerk vormen van plekken waar planten en dieren voedsel, beschutting en leefruimte vinden.

Remco verwoordt dat heel eenvoudig:

"Dan hoeft dat vlindertje of libelletje niet een paar stukken over om een kruidenrijk landje te vinden, maar kan het gewoon van stuk naar stuk zigzaggen."

Dat beeld bleef bij me hangen.

Want natuurherstel gaat niet alleen over afzonderlijke stukjes grond, maar ook over de verbinding daartussen.

Een bloemrijke rand hier, een beschutte slootkant daar. Samen kunnen ze een veel groter verschil maken dan je op het eerste gezicht zou denken.

Natuurherstel hoeft niet ten koste te gaan van de boer

Wat ik bijzonder waardeer aan Remco, is zijn praktische kijk op natuurbeheer.

Hij ziet de kruidenrijke randen niet als iets wat losstaat van zijn bedrijf, maar als onderdeel van het landschap waarin hij werkt.

Een landschap dat ruimte biedt aan voedselproductie én natuur.

Natuurlijk vraagt dat om keuzes. Niet iedere plek is geschikt voor dezelfde maatregelen en natuurbeheer kost tijd, ruimte en geld.

Daarom is het belangrijk dat we blijven zoeken naar oplossingen die ecologisch waardevol én economisch haalbaar zijn.

Boeren moeten hun bedrijf kunnen voortzetten en een fatsoenlijk inkomen verdienen.

Tegelijkertijd kunnen ze een belangrijke rol spelen in het herstel van biodiversiteit.

Die twee ambities hoeven elkaar niet uit te sluiten.

Sterker nog, juist wanneer je ze met elkaar weet te verbinden, ontstaan interessante mogelijkheden.

Natuurherstel eetbaar, meetbaar en vooral beleefbaar maken

De afgelopen jaren hebben we bij Boeren van Amstel steeds meer ervaring opgedaan met het verbinden van lokale voedselproductie en natuurherstel.

Dat proberen we vanuit drie uitgangspunten te doen.

Eetbaar, door producten uit het gebied te verbinden aan investeringen in het landschap.

Meetbaar, door bij te houden hoeveel vierkante meter we inzaaien, waar maatregelen worden uitgevoerd en hoe de biodiversiteit zich ontwikkelt.

Beleefbaar, door mensen mee te nemen naar de plekken waar het gebeurt en de boeren zelf hun verhaal te laten vertellen.

Dat laatste vind ik misschien nog wel het belangrijkst.

Want je kunt eindeloos praten over biodiversiteit, maar wanneer je samen met Remco over zijn land rijdt, de bloemen ziet en hem hoort vertellen waarom hij dit belangrijk vindt, krijgt het onderwerp ineens een heel andere betekenis.

Het wordt tastbaar. Begrijpelijk. En vooral menselijk.

Een blije boer zegt misschien wel het meest

Aan het einde van ons bezoek vraag ik Remco wat hij van het resultaat vindt.

Zijn antwoord is even eenvoudig als veelzeggend.

"Ik word er wel blij van."

En dat is misschien wel de mooiste conclusie van deze dag.

Want uiteindelijk hebben we boeren nodig die niet alleen bereid zijn om aan natuurherstel mee te werken, maar er zelf ook plezier, trots en perspectief aan ontlenen.

De 37.000 vierkante meter aan ingezaaide kruidenrijke randen vormen een prachtig begin.

Hoe de natuur zich hier de komende jaren verder ontwikkelt, zullen we moeten blijven volgen. Want inzaaien is één ding, duurzaam herstel van biodiversiteit vraagt ook goed beheer, monitoring en tijd.

Maar wat er nu al staat, laat zien hoeveel mogelijkheden er zijn.

Niet alles natuur. Niet alles productie. Maar samen zoeken naar wat wél kan.

En als dat uiteindelijk ook nog een blije boer oplevert, zijn we volgens mij op de goede weg.

Bekijk hieronder de video waarin ik samen met Remco van Blaaderen de bloeiende kruidenrijke perceelranden in de Bovenkerkerpolder bezoek.